BLOG: Lessen van doorzetters in de zorg!

uit de bijeenkomst ‘Zorgeloos wonen in een veerkrachtige stad’

Iedereen woont met zorg, of je nu gebruik maakt van thuiszorg of in een zorginstelling woont, of zoals de meesten van ons, nog helemaal niet zo hulpbehoevend bent. Want ook als je je ramen laat wassen, oppas voor je kinderen hebt of soms eten laat bezorgen maak je gebruik van zorg. De grens tussen wonen mét of zonder zorg is er in feite niet.

Des te opvallender, dat we mensen met een grotere zorgbehoefte vaak apart plaatsen, buiten onze samenleving. De sprekers hebben in hun werk één ding gemeen. Allemaal streven ze naar het opheffen van deze gedachtenkronkel. De middag draaide om één vraag: “Hoe kun je je ideaal realiseren in het zorgsysteem ondanks de enorme bureaucratie die er in deze wereld heerst?”

Marktsysteem faalt de zorg

Sander Heijne is journalist bij De Correspondent en onderzoekt de marktwerking in sectoren waar de werking ervan op zijn minst twijfelachtig is. Zo snapt iedereen dat de marktwerking in de taxibranche niet werkt als je altijd de 1e taxi in de rij moet pakken. Hij stelt: het marktsysteem in de zorg is ziek.

“Het marktsysteem in de zorg is ziek.”

Een aantal schrijnende voorbeelden maken duidelijk dat er iets in de zorg niet helemaal klopt. Zoals het verhaal over zijn eigen oma van 93, helemaal op, maar die té goed werd bevonden voor een hospice. Gelukkig was zijn oma goed Katholiek, met veel nageslacht die haar bijstaat op het eind van haar leven.

Correspondent Sander Heijne bij bijeenkomst Zorgeloos Wonen

Correspondent Sander Heijne

Drie oorzaken waarom marktwetten niet gelden in de zorg.

Ondanks zijn eigen geloof in de marktwerking, gaf hij ons overtuigende redenen waarom het in deze sector niet werkt:

1. Ondernemersbelang is niet gelijk aan het consumentenbelang.
2. Consumenten zijn weinig kritisch omdat ze betalen niet voor hun consumpties
3. Afnemers hebben weinig keuzevrijheid.

Omdat deze essentiële voorwaarden missen, ontstaat vanzelf een bureaucratie die de basis is van onlogische beslissingen. Daarnaast lopen de kosten én de prijs op door die inefficiëntie bureaucratie. In deze grafiek zie je duidelijk dat sinds de invoering van de marktwering in de zorg in Amerika, het aantal administratief medewerkers exponentieel gestegen is ten opzichte van het aantal artsen.
Het zorgsysteem zal niet snel veranderen. Maar dat mensen met ambitie en goed commercieel oog tóch hun idealen kunnen realiseren, bewijzen de drie volgende sprekers!

Doctors vs administratief personeel in de US

Happiness therapie

Eigenlijk zou iedereen zijn favoriete playlist als een soort muziekcodicil moeten hebben voor je ziek wordt. Wie heeft er geen eigen muziek waar hij of zij vrolijk van wordt en het liefst opzet op bepaalde momenten? Muziek is een natuurlijk onderdeel van het leven, maar bij mensen die in een zorgomgeving leven valt dit vaak weg. Waarom?

“Henry begint te bewegen,
richt zijn hoofd op en gaat meezingen”

Manon Bruinsma van Music and Memory geeft muziektherapie. Zij toonde ons het belang van muziek en raakte ons met opbeurende films van dementerenden die opleefden bij het horen van hun favoriete muziek uit hun jonge jaren. Zoals de dementerende Afro-Amerikaan Henry: hij begint te bewegen, richt zijn hoofd op en gaat meezingen. Zelfs dementerenden die moeilijk handelbaar zijn worden opgewekter. Daardoor komen hun naasten ook met meer plezier op bezoek. Verzorgers merken dat er merkbaar minder beroep op hen wordt gedaan.

De implementatiestrijd gaat door!

Als er een pil zou zijn met dezelfde werking, zou hij meteen integraal voorgeschreven worden. Mensen overtuigen van het nut van muziektherapie is makkelijk. Maar deze betaalbare therapie regulier beschikbaar maken in ons zorgsysteem is een heel ander verhaal.

Manon Bruinsma van Music and Memory

Woede als drijfveer voor vernieuwing

De drive en compassie waarmee Linda Terpstra van Fier haar verhaal vertelde, wekt zowel woede als sympathie op. Woede over wat haar cliënten is overkomen, sympathie en bewondering voor de drive waarmee Fier deze mensen helpt. Fier is een landelijk werkende organisatie die werkt aan het stoppen, voorkomen en helpen van mensen die kampen met de gevolgen van geweld.

Veilige Veste

Les uit het verhaal was te halen uit haar uitleg over de Veilige Veste, Hedy d’Anconaprijswinnaar 2014. Een opvallend huis voor jonge slachtoffers van seksueel geweld, niet buiten de samenleving, maar juist in de stad. Hiermee zegt het gebouw tegen de slachtoffers; jij hoeft je niet te verstoppen, je bent de moeite waard. Op overtuigende wijze maakte Linda duidelijk hoe ver je met passie, samenwerking, ambitie en hard werken in de zorg de juiste partijen en financiën vindt, en partijen aan je weet te binden om zo een ideaal te verwezenlijken.

KAW architect Veilige Veste Fier

Veilige Veste

Huisvrouwenmentaliteit = geld besparen

Dat alles doet ze zoals ze het zelf trots noemt met een huisvrouwenmentaliteit. Een voorbeeld was dat ze structureel weigerde extra leges te betalen voor een extra investering 1.2 miljoen in de duurzaamheid van het gebouw Veilige Veste. Uiteindelijk kon je er niet tegen zijn, en ging de gemeente Leeuwarden overstag. Dat geld kan beter in iets anders gestoken worden. Op dit moment werkt Fier met volle overgave aan een 2e Veilige Veste in Rotterdam.

Betekenis voor een vergeten doelgroep en een vergeten stuk stad

Het laatste verhaal Van Jacqueline Bouts ging over het initiatief Xenia. Dit onderwerp lag mij, waarschijnlijk niet als enige, vooraf zwaar op de maag. Het complex, hospice voor jongeren, ook winnaar van de Hedy d’Anconaprijs én van de Gouden Piramide voor excellent opdrachtgeverschap geeft letterlijk invulling aan een vergeten stuk binnenstad van Leiden door het een plek te maken voor een vergeten groep in onze samenleving.

De tuin rondom het Hospice is openbaar, maar wordt onderhouden door vrijwilligers en heeft zo ook betekenis voor de stad. Een filmpje van de Leidse studente Michelle, een van de vele vrijwilligers die bij Xenia helpen, die haar leeftijdsgenoot Abdul, Syrische vluchteling waarbij de behandeling van zijn botkanker aan lijkt te slaan, overtuigt iedereen van het belang van dit initiatief.

Wat kunnen we leren van deze motivational speaches?

  1. Passie en doorzettingsvermogen: De sprekers spreken met trots over de mensen voor wie ze zorgen, die moeten niet weggestopt worden. Allemaal zijn ze niet te stoppen. Manon probeert Music and Memory te koppelen aan een muziek streamingdienst, Linda gaat met haar team vol voor een 2e Veilige Veste in Rotterdam en Jacqueline werkt aan een uitbreiding van het complex in Leiden met speciale gastenkamers voor mensen die tijdelijk in het complex willen verblijven.
  2. Mensen die leven met een zorgvraag hebben recht op een zo gewoon mogelijk leven: Iedereen heeft recht op een zo gewoon mogelijk leven in de stad, met de dingen die daarbij horen, of ze nu enorme trauma’s hebben, dementerend zijn, of jong afscheid moeten nemen van het leven.
  3. Zonder overtuiging en binding geen succes: Erg waardevolle zorgconcepten komen tot stand doordat er mensen opstaan die door een enorme drive en overtuiging om anderen te helpen, partijen weten te enthousiasmeren, te binden en middelen weten te genereren.

 

Misschien zijn de problemen die de marktwerking in de zorg veroorzaakt juist positief. Misschien dat deze initiatieven niet ondanks, maar dankzij alles tóch van de grond komen. Dat toont zeker de menselijke kracht! Ik ben hoopvol gestemd. Wat denk jij?

Over deze blog

Wout Smits is stedenbouwkundige en geeft met zijn analyses nieuwe inzichten hoe een stad of dorp zich kan ontwikkelen tot een prettige, levendige plek.

Wout Smits | 06 546 614 21 | [email protected]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *