De 7 regiogemeenten in Oost-Groningen (Bellingwedde, Menterwolde, Oldambt, Pekela, Stadskanaal, Veendam en Vlagwedde) en de provincie Groningen vroegen KAW om een regionaal woon- en leefbaarheidsplan te maken. Onder het motto ‘samen (regionaal) wat moet, alleen (lokaal) wat kan’ werken we aan een krimpgebied met kwaliteit.

sturen op kwaliteit, niet op krimp

In Oost-Groningen komen krimp en groei naast elkaar voor. Niet de vraag óf en waar er krimp is, staat centraal. Ook bij de vraag welke effecten dat heeft, staan we niet te lang stil.

Belangrijker is om (des) investeringsstrategieën te kiezen die tot kwaliteitsverbetering leiden voor de bewoners van het gebied. Niet alles is stuurbaar. In een krimpende markt krijg je maar één kans. De competenties en spankracht van de gemeenten moet zich richten op die ene kans.

een plan dat groeit, niet krimpt

Vaak beginnen planprocessen breed, met breed onderzoek en grote ambities, om vervolgens via bestuurlijke afspraken geleidelijk te krimpen tot een moeizaam vastgesteld rapport.

In Oost-Groningen zoeken we juist eerst de kern van de samenwerking op. Waarover zijn we het al eens? Wat kan lokaal en wat moeten we regionaal oppakken? We schrijven eerst een basisstrategie, die we gaandeweg verrijken.

leefbaarheid, dat doen we samen

Bevolking, bedrijfsleven en maatschappelijke organisaties vormen de drijvende kracht achter leefbaarheid. Zij krijgen een centrale rol in het vullen van een actieprogramma en het doen van voorstellen. Maar niet voordat we ze hebben gevoed met feiten en de bestuurlijke standpunten.

‘prisoners dilemma’

In Oost-Groningen is sprake van een ‘prisoners dilemma’: in een regio waar krimp en groei vlak naast elkaar voorkomen, leidt samenwerking op lange termijn tot voordeel, maar op korte termijn soms ook tot individueel nadeel. Die spanning krijgt volop aandacht.

Lees het eindrapport 'Van krimp naar kwaliteit'

projectteam: Marcel Tankink, Kees Frenay, Daniël Depenbrock