Van busremise naar stedelijk woonkwartier

Gebiedsontwikkeling Fabriekskwartier

Het Fabriekskwartier ontstaat op het terrein van een voormalige busremise aan de Piushaven in Tilburg. Binnen het stedenbouwkundig plan van Wissing groeit hier een compacte buurt van ongeveer 450 woningen met een uitgesproken industrieel karakter. Het plan ontwikkelt zich in drie fases en blijft bewust open. Met vier architectenbureaus werken we gelijktijdig aan het ontwerp van verschillende bouwvelden, waarbij we steeds met elkaar afstemmen en op elkaar reageren. Die wisselwerking zorgt voor een unieke samenhang in een hele nieuwe buurt. KAW werkt binnen deze ontwikkeling aan twee woongebouwen met in totaal 108 woningen: het Koelhuis in fase 2 en de Scheerderij in fase 3.

Nieuwe stadswijk met een groen fundament

De kwaliteit van de openbare ruimte vormt de ruggengraat van het plan. Het plan vertrekt vanuit een groen landschap, waarin bestaande bomen, wateropvang en minimale verharding de structuur bepalen. De nieuwe gebouwen staan met hun voeten in het groen, wat een bijzondere kwaliteit geeft in dit stedelijk ontwerp. Ondanks de complexiteit wordt er door alle partijen vastgehouden aan deze ambitie, zodat het Fabriekskwartier uitgroeit tot een groene stadswijk waarin architectuur en landschap één geheel vormen.

De Scheerderij: ontworpen vanuit plek en industriële logica

Voor blok 19, De Scheerderij, ontwierpen we in opdracht van Triborgh een woongebouw met 32 middenhuurwoningen. Het ontwerp liet zich sturen door zijn plek. De ligging van het naastgelegen pad en de schaal van de omliggende bebouwing bepaalden de vorm. We bouwen het volume op uit verschuivende delen en laten zo het gebouw sterk reageren op zijn omgeving. Deze vertanding brengt ritme en schaal en geeft het geheel een herkenbare opbouw die verwijst naar de industriële gebouwen van vroeger, met een duidelijke maat en ritmiek.

Die logica zetten we door in de gevel, waar horizontale bandramen het ritme versterken. De afgeronde hoeken verzachten het robuuste karakter van het gebouw en zorgen voor een prettige schaal aan de straat. In het metselwerk brengen we gelaagdheid aan met twee tinten in aardse kleuren. De donker gebakken stenen zorgen voor stevigheid, terwijl petrolblauwe kozijnen het beeld verfijnen. Het centrale trappenhuis vormt een herkenbare kern en licht ’s avonds op in het gevelbeeld, als subtiele verwijzing naar industriële iconen zoals de Van Nellefabriek.

Het Koelhuis: massa, ritme en comfort

Voor blok 11 ontwierpen we woontoren Het Koelhuis, met 76 sociale en middenhuurwoningen voor woningcorporatie Tiwos. Met 13 bouwlagen staat het gebouw compact en krachtig, als een gesloten volume dat zich duidelijk positioneert in de stad. Het ontwerp is geïnspireerd op de baksteenarchitectuur van Fritz Höger. Deze inspiratie vertaalt zich in een consistente ribbenstructuur in de gevel en verticale penanten. De gedempte, bruinrode kleur van de baksteen versterkt het massieve karakter, terwijl de detaillering juist in de nuances zit. De plint wijkt niet af in kleur, maar krijgt een eigen uitwerking zonder ribben en met een hogere, duidelijke entree.

Bij het ontwerp is sterk rekening gehouden met het binnenklimaat van de appartementen. Vanuit het principe van passiefhuis denken is de gevel vormgegeven met verticale ribben, die zorgen voor schaduwwerking en beperken opwarming door zoninstraling. Smalle, hoge ramen versterken de verticaliteit van het gebouw en ondersteunen het binnenklimaat. Op de hoeken bevinden zich inpandige balkons die beschutting bieden en het wooncomfort vergroten.

Samenhang door afstemming

In het Fabriekskwartier ontwerpen we twee gebouwen die elk een eigen karakter hebben en tegelijk bijdragen aan één leesbare wijk. De Scheerderij en Het Koelhuis versterken de relatie tussen architectuur en openbare ruimte, met aandacht voor schaal, ritme en woonkwaliteit.

We werken in een open ontwerpproces samen met Wissing, Monadnock, Ponec De Winter, M3H en Bureau013. Geen dichtgetimmerd plan, maar een proces waarin gebouwen op elkaar reageren en elkaar versterken. De nieuwe buurt voelt als één geheel, zonder dat de afzonderlijke gebouwen hun eigenheid verliezen. Door continu af te stemmen op stedenbouw, landschap en architectuur blijft het plan in beweging en krijgt het steeds meer samenhang. Dat zie je terug in de uitwerking: architectuur en openbare ruimte sluiten vanzelfsprekend op elkaar aan en versterken elkaar.